allt of fljótt? Síðasti dagur ágústmánaðar og mágurinn á afmæli. Einnig síðasti dagurinn á Hótel Héraði amk í þessu starfi. Reyndar er nóttin ekki úti enn því ég mun standa síðustu næturvaktina, hef reyndar fullan hug á að dotta svo ég verði viðræðuhæf í skólanum á morgun. Á morgun standa fyrir dyrum flutningar og þrif svo við Bryndís getum farið að hreiðra um okkur í íbúðinni. September verður bissy að öllum líkindum. Ég þarf að koma mér inn í nýja starfið, er enn hálf utanveltu í því enda ekki mikill tími til að hugsa um það hingað til. Svo eru hátíðarhöld í tilefni stórafmæla, ég næ tug en afi hefði orðið 100 ára hefði hann lifað og á að reisa honum minnisvarða í sveitinni. En við erum ekki þau einu því Steinar og Tíbrá deila þessum mánuði með okkur svo fjölskyldan verður á sannkölluðu kökufylleríi. Suðurferð, berjamór og allt sem fylgir haustinu. Svo vonar maður að haustið verði gott. Ég persónulega elska þennan tíma, kerti og kósíheit og fallegir litir í náttúrunni.

Þegar ég kom til Egilsstaða í vor var ég harð ákveðin í að ílengjast ekki á staðnum. En vegir lífsins leiða mann oft á aðra braut en ætlað er í upphafi. Ég hef ráðið mig við Menntaskólann á Egilsstöðum þar sem ég verð í 50% starfi félagsráðgjafa og 50% kennslu. Hverjum hefði dottið það í hug... ekki mér. Það er ekki laust við smá kvíða yfir þessari ákvörðun en nú er amk valkvíðinn liðinn hjá í bili og ég þarf ekki að brjóta heilann um framtíðina fyrr en næsta vor. Talandi um frestunaráráttu hehe. Þeir eru teljandi á fingrum annarrar handar sem ég hef hitt hér fyrir utan iðnaðarmenn og hótelgesti. Reyndar slæðast inn leiðsögumenn og bílstjórar sem voru hjá mér á Laugarvatni í fyrra. Það er alltaf jafn gaman að sjá kunnugleg andlit eins og Hörpu og fjölskyldu, Önnu Sigrúnu og fleiri. Lífið er gott á Héraði flesta daga og Hótelið stendur enn á grunninum. Vona að það haldist áfram. Nú er bara að finna sér áhugamál fyrir veturinn svo geðheilsan verði réttu megin við línuna. Framundan er svo gleðihelgi á Borgarfirði, nú er ég ákveðin í að upplifa Bræðslutónleika í fyrsta skipti. Maður lætur Damian Rice ekki fram hjá sér fara fyrst maður er á staðnum. Sjáumst á Borgarfirði!

Júlí er runninn upp bjartur og fagur (ég hef amk fulla trú á að nú fari sólin að láta sjá sig). Ég er nú orðin félagsráðgjafi og átti góðan útskriftardag í Reykjavíkinni. Annars finnur maður mikið fyrir stressinu við svona bæjarferðir þegar maður á ekki heima þar lengur. Á hótelinu gengur allt sinn vanagang og sumarstarfsmennirnir eru að detta inn úr dyrunum. Bylgjan var hjá okkur um daginn með beina útsendingu og við eigum bráðum von á tónlistarkonu í kjallarann. Frændur okkar Færeyjingar eiga stundum erfitt með aðflug og höfum við nú í tvígang fyllt hótelið hjá okkur seint um kvöld þar sem vélar þurftu að snúa við frá eyjunni. Við Signý á Eddunni reynum að leysa þetta í sameiningu. Þá er mikið umstang í stuttan tíma og þó maður sé svolítið framlár að taka á móti gestum upp úr miðnætti þá er eitthvað við þetta...

Næsta mál á dagskrá er að ákveða næsta vetur. Þá stangast á suðrið og austrið og ég stend uppi með valkvíða og söknuð. Það kemur allt í ljós á næstu dögum ef allt gengur að óskum og ég get tekið ákvörðun.

Félagslífið er álíka öflugt hjá mér og síðasta sumar þó ég hafi líklega farið oftar á kaffihúsið á Laugarvatni heldur en hér á Egs. Þó ég sakni margs frá þeim stað og þá aðallega fólksins sem var þar með mér þá er hvergi fallegra en á Héraði. Líklega hef ég haft gott af dvölinni syðra því nú kann ég betur að meta Héraðið þó það blási stundum á okkur hér. Svo er sveitin ekki langt undan, hvað gæti maður viljað hafa það betra!

Héraðið tók á móti mér með sól og Bahama veðri. Ég naut þess að vísu mest í gegnum gluggann og svitnaði í nælonsokkabuxunum. Minnti á sumarið í fyrra á Laugarvatni og ég spurði mig rétt sem snöggvast afhverju ég hefði valið þetta jobb. En ég veit það svosem vel... I love it þar til fer að síga á sumarið amk. Mér líst vel á hótelið enn sem komið er og hlakka til þegar ég verð farin að komast betur inn í hlutina. Bókhaldið er reyndar algjör martröð og þá gilda yfirstrikunarpennar í öllum regnbogans litum. Ég fæ vonandi íbúðina um helgina og þá verður þetta svolítið meira "heima". Líður enn eins og ég sé að fara eftir nokkra daga enda búin að vera á þeytingi milli egs/rvk núna síðustu daga, ýmist keyrandi eða fljúgandi.

Egilsstaðir hafa mikið breyst og ég þekki varla nokkurn mann, á reyndar eftir að sannreyna það með ferð í Bónus, KHB og Söluskálann. En þangað til næst... Ciao